ตำนานแห่งความทรงจำวัยเด็ก #บักตู้
วันพฤหัสบดีที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2562
บักตู้
ใต้ถุนบ้านปู่มีคอกวัว ควาย กินพื้นที่หลายไร่
เนินใต้ถุน ตรงเรือนใหญ่ของบ้านแฝด สามหลัง
เป็นเนินนอนของฝูงวัว
เลยไปเป็นหลุมปลักของบรรดาคุณควายทั้งหลาย
ในบรรดาควายฝูงนั้น(จำไม่ได้แล้วว่ากี่ตัว)
มีควายเขาตู้(เขาจะสั้นกว่าตัวในภาพ)..
วงค์ตระกูลเราจะเรียกมันว่าบักตู้ ..
บักตู้เป็นควายคู่นาร้อยไร่สวนร้อยไร่ของปู่...
ก็แปลกดีนะควายเป็นฝูงเทียมไถคราดได้หลายตัว
แต่เห็นบักตู้ไถนาอยู่ตัวเดียว...ในฤดูทำนา
เช้ามืดตีสี่กว่าอาหนู..อาผู้ชายคนเกือบสุดท้อง
จะพาบักตู้ออกไปไถนาที่ทุ่งหนองปากแฮด..
จำได้ว่าพ่อผมเป็นลูคนที่สาม
มี 1.ป้าหว่าน 2.ป้าจัด เป็นพี่คนที่หนึ่ง ที่สอง 3.พ่อผมเป็นลูกคนที่สาม
4.อาเกิดเป็นนักมวย 5.อาโจเป็นทหารผ่านศึก 6.อาจันทร์สี (หญิง)
7.อาหนูเป็นคนเกือบสุดท้องที่มี 7. น้องสาวชื่ออาหลับ
...อาหนูเค้ามีโรคประจำตัวคือโรคลมชักตำแหน่งและบทบาท
คือผู้ดูแลบักตู้พญาควายของบ้าน
...บักตู้ฉลาดแสนรู้ เจ้าอารมณ์ ผมแปลกใจว่าควายเขาทู่ตู้แบบนี้
เวลามีเรื่องราวยกกระโจนใส่ควายตัวผู้ตัวอื่นเวลาเจอกันในท้องทุ่ง
เหตุใดควายเขาโง้ว..เขาแหลมถึงสู้ไอ้เจ้าควายเขาทู่ไม่ได้.สักตัวเลย
..พระเดชพระคุณมันเป้นเหตุที่น่ากลัวมากเวลาควายมันเบิ่งใส่กันกลางทุ่ง
..เชือกที่ล่ามไว้เพราะมันมักมีเหตุชนกันประจำตามประสาควายผู้..เลยต้องล่าม
..ไม่ใช่จะเอาอยู่กระชากขาดผึงหรือหลักหลุดเผ่น ใส่กัน
..เอาเหอะถ้าได้ยินเสียง งัวะ งัวะ ยาว ๆ เสียงดังร้องท้ากันเมื่อไหร่
ควายบอยทั้งหลายเตรียมรับศึกห้ามควายเพราะขืนปล่อยให้ชนกันจริงจัง
..พุ่งปะทะกันโครมเดียวตายคาที่..ยิ่งบักตู่เนี่ย..ทำควายชาวบ้านเดือดร้อนมาเยอะ
..พิษสงมันไม่ได้อยู่ที่เขาแต่อยู่ที่หน้าผากโขกปุ๊งเข้าไปชักดิก ๆ
เขาแหลม ๆ ของคู่อริหักเลือดอาบวิ่งหนีหางจุกตูดก็บ่อย
...ผมเองไม่เคยได้ขี่หลงบักตู้หรอกครับ
มีแต่อาหนูกับบาลีลูกอาจันทร์สีเค้าขี่ประจำ
บักตู้มันแสนรู้ก็จริงแต่จังหวะเดินและวิ่งของมันเนี่ยผมร่วงได้ง่าย ๆ เลย
...อ้อ..ก็มีบางเวลา..ได้ขี่มันอยู่หรอกอิตอน..ปิดเทอมหรือ เสาร์อาทิตย์ที่มาบ้านปู่.
..ก็ออกไปเล่นบทบาทควายบอยกะเขา เวลากลับจากท้องทุ่ง
..เวลาแห่งความสนุกสนาน..อีกเกมก็เข้ามาถึงโพล้เพล้พาควายกลับคอก
..ควายมีหญ้าเต็มซ่วง..ซ่วงคือ..กระเพาะควาย
..อาเค้าสอนให้ดูกระเพาะควายตรงเชิงกรานควาย วัว
..ตอนเช้ามันจะบุ๋ม ๆ แต่พอควายเล็มหญ้าอิ่มมันจะเต็ม..
เต็มก็กลับแต่ก็เกือบมืดทุกที...ก่อนเข้าคอกก็ต้องพาไปกินน้ำ
..ทางลงตลิ่งที่คุณควายทั้งหลายวิ่งลง..ทุกวันจากตลิ่งชัน ๆ
ก็กลายเป็นร่องลึก..ทางลาดเพราะกีบตีนวัวควาย
...เป็นท่าน้ำที่ลาดเอียงปานหาดพัทยาเลยเชียว.
..นั่นแหละตอนวัวกระโจนจากท่า..ลงน้ำ...คือภาพอันน่าประทับใจ.
.ควายบอยบนหลัง..ควายหนุ่มกระโจนลงน้ำ
...ภาพปานบิลลี่เดอะคิก ขี่ม้าลุยน้ำดวลปืนกับอริ.
.น้ำสาดกระจาย ควายทะยานลงน้ำ
..ตอนนั้นแหละอาจจะได้ขี่บักตู้บ้าง
..ให้มัีนพาว่ายข้ามแม่น้ำป่าสัก...แหมเห็นควายลงพุงอย่างนั้น
..ว่ายน้ำเก่งมากนะครับแถมมันแสนรู้ด้วยบอก
..พาด ๆ ดึงบังเหียนไปซ้ายก็เลี้ยวซ้าย..พาด ๆ ดึงไปขวาเลี้ยวขวา
..บอก ยอว์ ยอว์ มันก็หยุด..บอกไป ๆ ไป มันก็เดินหน้า
..เรียกชื่อ..บักตู้มานี่มันก็มา..หากไม่มาก็ต้องสำทับว่า
..ตู้เอ๊ย งัวะ ๆ เพื่อสำทับว่าเรียกตัวไหน
..เดี๋ยวก็ลุกเดินเยื้องย่างมาหาแล้ว
...มีวันหนึ่งอาหนู..ด่ามัน..เสียงดัง...ข้อหาไปตีกะควายชาวบ้านนี่แหละ
...วันรุ่งไม่รู้มันปีนออกจากคอก..ออกไปจากอาณาจักรของมันได้อย่างไร.
..ควายจ่าฝูงสำคัญสำหรับฝูงมากและแถมเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการดูแลที่ดินนับร้อยไร่.
...ตามหากันนับสองสามวัน..โน่นไปเจอ..ที่สวนบุ่งฟากห้วย
..นอนอยู่ที่ปลักของตนเอง..เมื่อครั้งเวลามาไถ่สวน
..หรือลากข้าวโพดที่สวน...เออ...ควายงอน.
..ตอนมันงอนแล้วหายไปนี่มันไม่ค่อยได้ทำงานแล้ว.
.อาเค้าบอกว่ามันแก่แล้ว..ให้มันพัก..
แปลกดีก็เห็นมันถูกลุงป้า หน้าอา หรือพวกเราด่ามันประจำ
เพราะความ...ดูมุทะลุชอบชนกะเขา...แต่ไม่เคยเห็นมันมีอาการอะไร.
..แต่โดนคนที่มันรักมาก ๆ ด่า และน่าจะเป็นครั้งเดียวแหละ
..มันมีอาการงอนและหนีออกจากบ้าน..
.บักตู้อยู่กับเรามานับสิบปี..มันแก่..แล้วก็ตาย..
.เป็นควายตัวแรกและตัวเดียวที่ผมเห็นมันตายแล้วไม่ได้ถูกชำแหละ.
.เพราะควายทุกตัวที่ตาย..ไม่ว่าแก่ไม่ว่าหนุ่มมันจะถูกชำแหละตกพูด
..ให้คนเอาไปกินกัน..บักตู้ตาย..ทุกคนในบ้านไปยืนล้อมซากมัน.
.น้ำตาไหล...เอาเลื่อนลาก..ไปขุดหลุมฝังที่สวนท้ายบ้าน...
ข้างจอมปลวกใต้ต้นมะขามพันธุ์สีชมพู.
.เป็นสุสานพญาควายของตระกูลจันทร์ลา...
ตำนานแห่งความทรงจำวัยเด็ก #บักตู้
ตำนานแห่งความทรงจำวัยเด็ก #บักตู้
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น