เมื่อประมาณสัก 30 ปี สมัยผมเรียนมัธยม
เด็กนักเรียนได้ เอาไข่นกเอี้ยงมาให้พี่สาวผม
พี่เค้าก็เอาเจ้าไข่นกนั้นไปฟักกับแม่ไก่ที่รังไก่
ฟักเป็นตัวก่อนลูกไก่จะเกิดซะอีก
เลยต้องเอามาป้อนจิ้งหรีด ตั๊กแตน
ข้าว น้ำอาหาร แล้วก็นำไปให้แม่ไก่กก ไว้
จนเจ้านกเอี้ยงแข็งแรง เดินได้
ไม่นานเจ้าลูกเจี๊ยบ ของแม่ไก่ก็เกิดมา
พ่อผมก็เลยต้องเอาออกจากรังทั้งหมด
ชาวบ้านแถวนั้นเขาเรียกว่า"ปลงไก่"
คือ เอาแม่ไก่ที่ฟักไข่เสร็จพร้อมลูกลงจากรัง
ที่ยกสูงจากพื้น หนีปัญหา เจ้าตัวกินไก่ทั้งหลาย
รวมทั้งเจ้าแมวเหมียว แมวประจำบ้าน
ด้วยความที่ เจ้าเอี้ยง ถูกแม่ไก่เลี้ยงแบบแม่ไก่
นกแทนที่จะร้อง เอี้ยง ๆ แบบนกเอี้ยงทั่วไป
เวลาเช้าตรู่ เจ้าเอี้ยง มันก็จะขัน
"เอ๊กอีเอ๊ก เอ๊ก เอ๊กอีเอ๊ก เอ๊ก "
เอ้า ตอนเช้ามันก็แสดงตัวเป็นพ่อไก่
พอแม่มันพาออกจากเล้าไก่ ทีสร้างไว้ใต้ถุนบ้าน
ก็ที่สร้างไว้ใต้ถุนบ้านเพราะ ไก่คือทรัพย์สิน
ที่ขโมยชอบขโมย ตัวกินไก่ เช่นพังพอน งูเหลือม
ตัวเงินตัวทอง ชอบแอบมาลัก เลยต้องสร้าง
ไว้ใกล้เจ้าของบ้าน พ่อเค้ามีปืนลูกซองแฝดกระบอกหนึ่ง
ลูกซองสั้นกระบอกหนึ่ง .38 อีกอัน
เอาไว้ป้องกันทรัพย์สิน พอตอนเช้าแม่ไก่ก็ต้องพาลูก ๆ
ออกจากเล้า เพื่อไปหาอาหาร
แม่มันร้องเรียก
"กุ๊ก ๆ ๆ ๆ "
มันก็ร้องตอบ
"เจี๊ยบ ๆ ๆ ๆ ๆ "
อ้าวคราวนี้เป็นลูกไก่ เป็นลูกเจี๊ยบแล้ว
และด้วยตัวมันเล็ก เบา บางครั้งเผลอกระพือบินตามแม่ได้เร็ว
กว่าลูกเจี๊ยบตัวจริง พอไปใกล้แม่ เจ้าเอี้ยงก็ส่งเสียง
"กุ๊ก ๆ ๆ "
คราวนี้เป็นแม่ไก่ .....
ที่บ้านเรารักเจ้าเอี้ยงกันทุกคน นกเอี้ยงประหลาดที่ดำเนินชีวิตเหมือนไก่
แสดงตัวเป็นไก่ทุกประเภท ขันแบบพ่อไก่ ร้องเจี๊ยบ ๆ ๆ แบบลูกไก่
กระต๊าก ๆ แบบแม่ไก่ออกไข่ กุ๊ก ๆ ๆ ยามเรียกพี่เรียกน้องไก่ด้วยกัน
แต่มันไม่เคยทำตัวเป็นนกเอี้ยง เลยสักครั้งเดียว บินได้ก็ไม่เคยบิน
ยามเดินตามฝูงสิบกว่าตัว เจ้าเอี้ยงจะรั้งท้ายเพื่อน เพราะขาสั้น วิ่งไม่ถนัด
กระโดด เหย็ง ๆ ผมว่าสายตามันคงมองด้วยความแปลกใจว่า
"เอ ข้าทำไมวิ่งตามพี่ ๆ เขาไม่ทัน"
ยามออกไปหน้าบ้าน ฝูงนกที่บินอยู่บนฟ้าบินไปบินมา
เจ้าเอี้ยงมันก็คงมองด้วยความอิจฉาว่า
"เฮ้ย ถ้าข้าบินได้ นะ ข้าคงไม่ต้องมาโดด เหย็ง ๆ ให้เมื่อยขาข้า
คงไม่ต้องให้พี่ ๆ ข้ามองข้าด้วยความอิดหนาระอาใจ ว่า ช้าเพราะแก
ช้าเพราะแก "
เจ้าเอี้ยงมันคงคิดอย่างนั้น
เพราะมันปักอก ปักใจว่า
"ข้าคือไก่ นะเฮ้ย"
นานเป็น ปี ๆ ที่นกเอี้ยง ตัวนี้ดำเนินชีวิตอย่างไก่
ไม่เคยรู้และตระหนักเลยว่าตนเอง เป็นนก นะ หลงคิดว่าตนเป็นไก่
จนวันหนึ่ง ที่บ้านร้องไห้กันทั้งบ้าน
"เจ้าเอี้ยงตาย"
แมวเหมียว จอมตระกละประจำบ้านไล่ตระครุบ
ฝูงลูกไก่ ตัวอื่นวิ่งเร็ว หนีไปหาแม่ได้ทัน แต่เจ้าเอี้ยงขาสั้น
เอาตัวไม่รอด เจ้าแมวลายตัวแสบขย้ำคำเดียว

....."ตายสนิท"
แม่ผมเอาไม้กวาดไล่ตี แมว แย่งกลับคืนมาเพื่อช่วยชีวิต
ก็ไม่ทันเสียแล้ว อนิจจา เจ้าเอี้ยง นกที่สามารถบินได้
แต่ไม่เคยบิน และตายอย่างไม่เคย ใช้ชีวิตโบยบินไปในท้องฟ้า
อย่างทีมันฝันมันตายเพราะมันไม่บิน
มันบินแมวเหมียวก็ไม่มีทางไล่ทัน
บางทีมันก็ไม่ต่างอะไรกับคนของพระเจ้าที่ เกิดมาในโลกนี้
ดำเนินชีวิตอย่างคนในโลกนี้ เป็นคริสเตียน แต่ไม่เคยใช้ชีวิต
อย่างคริสเตียน ไม่เคยพบพลังอำนาจแห่งความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า
เราอาจจะจากโลกนี้ไป อย่างไม่มีความหมายอะไรเลย
ไม่เคยพบว่าตนเองมีความพิเศษแตกต่างอะไร
เสียดายที่เจ้าเอี้ยงนกที่บินได้ มาตายอย่างไก่ เพราะมันไม่ยอมบิน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น