เรื่องของตาอั้น(บุรุษที่รอดตายด้วยนมกล่องตรามะลิ)
ปัจจุบันนมกล่องยี่ห้อนี้ไม่ค่อยเห็นในตลาด
มีโอกาสไปเยี่ยมพี่น้องที่วิเชียรบุรี ขับรถผ่านบ้านหลังหนึ่ง
เลยเปิดกระจกทักทายพี่น้อง ในใจก็รู้ชื่อแล้วว่าตาอั้น
แต่พอกระจกลดลงมา ตาอั้นแกก็ทักก่อนทันที
เลยเปิดกระจกทักทายพี่น้อง ในใจก็รู้ชื่อแล้วว่าตาอั้น
แต่พอกระจกลดลงมา ตาอั้นแกก็ทักก่อนทันที
“อ้าวน้อง มาเยี่ยมคริสตจักรเหรอ พระเจ้าอวยพร”
แล้วก็ยกมือไหว้ ผมหัวเราะ บอกว่า
“พระเจ้าอวยพระพรครับ ตาอั้น”
ผมยิ้มแล้วก็บอกกับภรรยาว่า
“ตาอั้นไม่เคยเรียกผู้นำคนไหนเป็นอาจารย์หรอก
แก คุ้นเคยกับวงเหล้า มีแต่ ไอ้น้อง กับพี่ เท่านั้น”
เมื่อก่อนตาอั้นมาโบสถ์ ต้องเอาแกลลอนน้ำ 20 ลิตร
ผูกแขนค้ำทั้งสองข้างไว้
เพื่อไม่ให้ล้มเวลานั่นในโบสถ์ ร่างกายแกเกร็ง ช่วยตนเองไม่ได้
ต้องเอาถังน้ำ 20 ลิตรมาค้ำไว้เพื่อนั่งได้ตลอดเวลานมัสการ
ทุกอาทิตย์ต้อง มาโบสถ์ที่วิเชียรบุรี
แต่หากพี่น้องและญาติไม่เอาแกมาโบสถ์ละก้อ โกรธตาย
ก่อนหน้านั้นตาอั้นเป็นคนป่วยหนัก
เป็นโรคพิษสุราเรื้อรังอย่างรุนแรง
อวัยวะภายในร่างกายหยุดการทำงานหมดทั้งสิ้น
ตับ โต ม้าม กระเพาะ และอวัยวะไม่ตอบสนองเครื่องมือแพทย์ทั้งหมด
ญาติเอากลับมานอนรอความตายที่บ้าน
โทรศัพท์เรียกลูกสาวและลูกเขยที่เยอรมันกลับมาเตรียมงานศพ
กางเต๊นท์ เตรียมบ้าน และญาติ ๆ ก็พร้อมหน้าพร้อมตา
วันแห่งอัศจรรย์มาถึง เมื่ออาจารย์วินัย โสภาพร
ผู้นำคริสตจักรที่วิเชียรบุรี เดินทางไปที่นั่น
มีคนเชิญอาจารย์ไปวางมือรักษา เพราะอาจารย์เด่นและคนทั้งเมือง
รู้จักอาจารย์หมด พวกเขาเชื่อถึงขนาดแอบเอารูปในสูจิบัตร
แอบไปใส่ใต้หมอน จนอาจารย์ต้องขอเก็บเอาไปทิ้งหมด
และก็ไม่แจกรูปหรือปล่อยปละละเลยวางรูปไปทั่วเลย
วันที่อาจารย์เขาไป พบตาอั้นนอนหายใจรวยริน
มีแผลจากการให้ยาที่พยายามฉีดเอาเข้าเส้น
แต่น้ำยาไม่เดินเพราะร่างกายไม่รับอะไรแล้ว
แผลมีตามเส้นที่ แขน ขาและตามส่วนของร่างกาย
ญาติมุงดูด้วยความสนใจ
พระเจ้าทรงนำอาจารยวินัยโดยการเอานม
สดตรามะลิกล่อง มากล่องหนึ่ง แล้วอธิษฐาน
ในพระนามพระเยซู ขในนมนี้มีอำนาจในการกอบกู้ชีวิต
แล้วอาจารย์ท่านก็เอาหลอดนมสดจิ้มไปที่กล่องนม
เอานิ้วปิดปากหลอดให้เป็นสูญยากาศ แล้วเอาไปหยอดใส่ปากตาอั้น
“ในพระนามพระเยซู จงกลับมีชีวิตอีกครั้งหนึ่ง”
ปรากฎอัศจรยย์คือ ตาอั้น ดื่มนมได้
และหลังจากนั้นไม่ถึงอาทิตย์ ญาติ ๆ ต้องผิดหวัง
อุตสาห์เดินทางข้ามน้ำ ข้ามฟ้า มางานศพตาอั้น
ปรากฎว่าแก่ไม่ตายแฮะ
อีก 2 อาทิตย์ไปโบสถ์ได้
(มาแบบเอาถังน้ำ 20 ลิตรผูกค้ำแกไว้ไม่ให้ล้มจนตลอดเวลานมัสการ)
อีกเดือนหนึ่ง กินเหล้าได้เหมือนเดิม เอากะแกสิ
เดือนต่อไป เข็นรถเข็นออกไปตัดไม้มาเผาถ่าน
เพราะเป็นอาชีพแกเอง แม้ลูกสาวจะส่งเงินมาให้เดือนละหลายเชียว
แกก็ยังแอบไปเผาถ่านขายอยู่ดี
จนญาติต้องเอารถเข็นไม้แกไปให้คนอื่น
เพราะมิฉะนั้นแกก็จะเผาถ่าน ญาติบอกว่า เผาถ่านเฉย ๆ ไม่ว่าดอก
แต่แก่เผาแหลกราน ไม่ว่าไม้บ้านใครอยู่ข้างทางแกเก็บหมด
พระเจ้าทรงช่วยชีวิตคนหนึ่งด้วยนมตรามะลิ อัศจรรย์
ตาอั้นไปกินเหล้าตุปัดตุเป๋เหมือนเดิม
แต่ภรรยารักพระเจ้ามากเป็นเสาหลักทางด้านการเงินของคริสตจักร
แต่อัศจรรย์ที่ผมเห็นแปลกกว่าทุกครั้งที่เห็น คือ
เดือนต่อไป เข็นรถเข็นออกไปตัดไม้มาเผาถ่าน
เพราะเป็นอาชีพแกเอง แม้ลูกสาวจะส่งเงินมาให้เดือนละหลายเชียว
แกก็ยังแอบไปเผาถ่านขายอยู่ดี
จนญาติต้องเอารถเข็นไม้แกไปให้คนอื่น
เพราะมิฉะนั้นแกก็จะเผาถ่าน ญาติบอกว่า เผาถ่านเฉย ๆ ไม่ว่าดอก
แต่แก่เผาแหลกราน ไม่ว่าไม้บ้านใครอยู่ข้างทางแกเก็บหมด
พระเจ้าทรงช่วยชีวิตคนหนึ่งด้วยนมตรามะลิ อัศจรรย์
ตาอั้นไปกินเหล้าตุปัดตุเป๋เหมือนเดิม
แต่ภรรยารักพระเจ้ามากเป็นเสาหลักทางด้านการเงินของคริสตจักร
แต่อัศจรรย์ที่ผมเห็นแปลกกว่าทุกครั้งที่เห็น คือ
“พระเจ้าทำการอัศจรรย์ผ่านนมตรามะลิ”
