วันครู16มกราคม2019

ครึ่งศตวรรตที่แล้วได้เรียนหนังสือกับครูคนแรกคือครูเชิด จันทร์ลา เลยอ่านหนังสือได้ตั้งแต่ก่อนเข้าโรงเรียน อายุ 6 ขวดไปเรียนหนังสือที่โรงเรียนบ้านหนองไขว่ เด็กป.1 ยุคนั้นต้องทำโต๊ะและเก้าอี้ไปใช้เอง พ่อผมเป็นมหาบวชนาน ทำอะไรแบบนั้นไม่เป็น คนอื่นเค้าตอกตะปูตัวนึงโป้ง ๆ มิดแต่พ่อผมนะตะปูสิบตัวคดหมด ได้โต๊ะเบี้ยว ๆไปนั่งเรียนแถมนั่งแถวหน้าซะด้วย ต่างจากโต๊ะเก้าอี้เนี๊ยบมากของคู่แข่งทางการศึกษาสมัยประถมคือนายทรงเดช ปานนิล ที่พ่อเค้าเป็นผู้ใหญ่บ้าน(ภายหลัง)และเป็นอศาสนิกคนแรกในโลกที่ผมรู้จัก (เค้าเป็นนักคิดนักปราชญ์และบอกว่าตนเองเป็นอศาสนิกที่ให้ความเคารพคนทุกศาสนาและนิยมคอมมูนิสต์ )เราเรียกว่าผู้ใหญ่มาน ..ครูคนแรกในโรงเรียนคือป้าจุ๋ม ครูบำเพ็ญกุล สร้อยทอง ใจดีมากกกกกก...นางฟ้าเลยแหละ ครูสาวโสดและท่านก็โสดจนกระทั่งทุกวันนี้ จบเอกอนุบาล ..ครูคนแรกสำคัญกับชีวิตเด็ก ๆ ในสังคมมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ หรือครูปฐมวัย ..ความประทับใจในการศึกษา..สร้างแรงปรารถนาและบุคคลิกของการศึกษาเรียนรู้เพื่อนำไปใช้จริง ...ผมเป็นนักเรียนที่ไม่ท่องจำ ...การจำได้แบบแทบทุกตัวอักษร...ทุกภาพลักษณ์เหตุการณ์ที่ควรจำมาจากการตั้งคำถามเพื่อทำความเข้าใจ..เป็นนักเรียนคนเดียวในโรงเรียนที่กล้าค้านกะครู(แถมมีพ่อให้ท้าย)..ถ้าครูสอนผิด..ตรวจข้อสอบผิดจากการเรียนรู้มีค้านหัวชนฝาแถมไปจูงพ่อมาเถียงแทนด้วย..และเท่าที่จำได้ครูไม่เคยชนะ...เพราะไม่มั่นใจก็จะไม่โต้แย้งอะไรปานนั้น...วันครู..จำได้ว่ามีครูคนแรกที่หัวดื้อโตรต ๆ คือพ่อตนเอง และใจดีนางฟ้าสุด ๆ คือครูบำเพ็ญกุล สร้อยทอง( ภาพตอนเรียน ป.7 ที่โรงเรียนหนองไขว่ ราษฎร์ผุง)..เพลงมาร์ช โรงเรียนจำได้ว่า เทาแดงดูแวววาวสดใส นั่นแหละไซร์คือหนองไขว่ราฎร์ผดุง ฯลฯ