วันพฤหัสบดีที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2555

อุปสรรคคืออุปกรณ์ยกระดับความฉลาด

ที่ร้านเลี้ยงเจ้าแมวเหมียวอย่างจำต้องตกกระไดพลอยโจนเพราะเห็นแก่เจ้าน้องปลายฟ้าลูกสาวคนเล็กเจ้าฝูงนี้เล่นซะร้านม่านยับเยินทุกวัน แถมด้วยมีแม่แมวอีก 3 ตัว ที่คงต้องจับไปทำหมันก่อนที่จะแพร่พันธุ์จนเต็มพิภพ ก็เลยย้อนคิดถึงสมัยยี่สิบกว่าปีก่อน ตอนผมแต่งงานใหม่ ๆ เช้าวันหนึ่งท่ามกลางกิจวัตรประจำวัน ของ ผู้รับใช้ครอบครัวใหม่ที่อาคาร 4 ชั้น ตลาดอำเภอหล่มสัก ภรรยาผมก็ง่วงกับการเปิด บ้าน(สถานนมัสการคริสตจักร)ผมก็ชงกาแฟมานั่งที่โต๊ะสำนักงานที่ชั้นลอย ขณะจิบกาแฟกับขนมปัง(ก็ขนมปังเปล่า ๆ นั่นแหละ)แว่บนึงของสายตา เห็นแมววัยหนุ่มสีเหลืองทองตัวหนึ่งหน้าประตูตึก ก็เลยเรียกไปงั้นตามประสา คนชอบแมวเหมียว "แมวเหมียว" เรียกไปงั้นแหละครับ ไม่คาดหวังอะไร แต่ที่ไหนได้ เจ้าเหมียวสีทองผอมโซ เดินย้อนกลับเข้าประตูบ้านเดินดุ่ยๆ ตรงเข้ามาที่ผมนั่งจิบกาแฟ แล้วก็แหงนหน้าร้องตอบเสียงแหบปร่า "เหมียว" ผมยิ้มให้มันแล้วก็เอาขนมปังจิ้มกาแฟ ส่งให้ เจ้าเหมียวก็หม่ำอย่างเอร็ดอร่อย สาม สี่แผ่น "แปลกดีแมวกินหนมปัง" ผมคิดในใจ



และตั้งแต่ันั้นเป็นต้นมาเจ้้าเหมียวก็สิงสถิตย์เป็นการถาวรที่อาคารคริสตจักรร่วมนิมิต หล่มสัก กับครอบครัวผม เจ้าเหมียว ฉลาดมาก เป็นแมวที่ผมเชื่อว่าฉลาดยังกะน้องหมาเชียว เช่น

1. ถ่ายลงโถห้องน้ำไม่เที่ยวเรียราดเป็นปัญหาเหมือนแมวปกติ ผมมีหน้าที่คอบราดน้ำให้เท่านั้นนี่ถ้าถังไม่ลึกเกินไปเจ้าเหมียวคงตักน้ำราดเอง หรือหากเป็นชักโครกคงกดชักโครกปุ่มเองด้วยมั้งครับ

2. ชื่อเจ้าเหมียว คือชื่อปริยาย เวลาผมเรียกกินข้าว แค่เรียกว่า เหมียวเอ๊ย ก็เห็นตัวสีทองของมันเดินต้วมเตี้ยมมายังถาดอาหารประจำตำแหน่ง

3. เป็นแมวที่ไม่ร้องกวนประสาท เพราะแมวปกติจะร้องกวนเวลาอยากกินอาหาร แต่เจ้านี่ ไม่เคยร้องกวนอย่างเก่งก็พันแข้ง พันขา แล้วก็ยืนแหงนมองหน้าขออาหารกินเท่านั้น


ความฉลาดของแมวตัวนี้ทำให้ครอบครัวเราเลี้ยงเจ้าเหมียวอย่างดี จนอ้วนท้วนสมบูรณ์
คราวนี้แหละครับเห็นการเปลี่ยนแปลงเมื่อเจ้าเหมียวอุดม ขนเป็นมัน ถ่ายไม่เป็นที่ เรียกเหมียว เฉย ๆ ไม่เคยปรากฎตัว ต้องเรียก เมี๊ยว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เหมือนแมวทั่วไปเวลากิน ก็ร้องกวนประสาท ......จนถึงบทสรุปว่า สงสัยเราเลี้ยงดีเกินไป ต้องให้อดเหมือนเดิมพอวันหลัง ๆ เราให้อดบ้าง แกล้งบ้าง ก็นิสัยดีขึ้น แต่เพราะผมสงสารมันก็เลยช่างมันเถอะ ขุนเจ้าเหมียวต่อไปแม้จะไม่เหมือนเดิม จะรับไม่ได้ก็ตอนอึเี่รี่ยฉี่ราดนี่แหละจนวันหนึ่ง เจ้าเหมียวเป็นหง่าว คือติดสาว ก็หายจากโบสถ์ไปกับแมวสาวที่ไหนก็ไม่รู้




ที่เล่าให้อ่านกันนี่ คือ บางครั้งสัญชาตญาณการดำรงชีวิตของแมว ที่ลำบาก ก็ฉลาด ความลำบาก ปัญหา ผอมโซบ้าง ทำให้แมวเหมียว ปราดเปรื่อง กว่าแมว ๆ ทั้งหลายในพิภพมนุษย์อย่างเรา ๆ ที่ติดตามพระเจ้า เช่นกัน ยามมีปัญหา ยามความลำบาก ยามอด ยามอยากก็ปัญญาดีฝ่ายวิญญาณตอบสนองพระเจ้าอย่างสุดฤทธิ์ สุดจิต สุดใจ ขาดดิ้นตรงข้ามพออุดมสมบูรณ์ ก็นิสัยไม่ดีโผล่ ปล่อยเรี่ย ปล่อยราด ไปทั่ว เหม็นซะทั้งบ้านดังนั้น เราควร ฉลาดที่จะมีวินัยชีวิตตอบสนองพระประสงค์ของพระเจ้า โดยดีมากกว่าที่จะให้พระเจ้า ตอนเราให้ลำบากลำบน แล้วค่อยมีปัญญา และยิ่งกว่านั้นหลายครั้งเราอาจพลาดการปฏิเสธโอกาสที่จะเดินบนน้ำ แม้ได้ยินเสียงพระองค์บอกว่าจงเดินมาหาเราสิ หลายครั้งที่พลาดโอกาส แหวกทะเลแดง หันกลับอียิปต์ ทั้ง ๆ ที่พระองค์สำแดงชัดเจนให้มุ่งตรงไปคานาอัน ไม่ได้ก้าวขึ้นสู่การเจิมสมบูรณ์แบบ เพราะแทนที่จะล้มโกลิอัท ด้วยสลิงน้อย ๆ ในมือ แล้ววิ่งหนีไปอยู่ในทุ่งเลี้ยงสัตว์จน หมดวาระชีวิต โดยหารู้ไหมว่า อุปสรรคเหล่านี้พระเจ้าส่งมาเพื่อยกระดับความฉลาดของเรา



สภษ 30:8 ขอให้ความมุสาและความเท็จไกลจากข้าพระองค์
ขออย่าประทานความยากจนหรือความมั่งคั่งแก่ข้าพระองค์
ขอเลี้ยงข้าพระองค์ด้วยอาหารที่พอดีแก่ข้าพระองค์
9 เกรงว่าข้าพระองค์จะอิ่มและปฏิเสธพระองค์แล้วพูดว่า
"พระเจ้าเป็นผู้ใดเล่า"หรือเกรงว่าข้าพระองค์จะยากจนและขโมย
และกระทำให้พระนามพระเจ้าของข้าพระองค์เป็นมลทิน

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น